ผมเป็นแพนด้ามาจากญี่ปุ่น

   มันเป็นอาการเก็บกดมาตั้งแต่สมัยตอนเรียนมัธยม อยากใส่รองเท้าแบบนี้มาก
รบเร้าให้แม่ซื้อให้ แต่แม่ไม่ปลื้ม แม่กลัวลูกจะเสียคน .. ก็ได้แต่แอบเถียงในใจว่า
"ใส่รองเท้าหุ้มข้อมันทำให้เสียคนได้ด้วยเหรอ มันไม่ใช่ยาบ้านะแม่"
เมื่อแม่ไม่ปลื้มก็เลยอด จะเก็บตังค์ค่าขนมซื้อเองก็กระไรอยู่ เพราะแค่ค่าขนมที่ได้
ก็แทบจะไม่พอใช้อยู่แล้ว ตอนนั้นจำได้ว่าได้ค่าขนมวันละ 20 บาท ส่วนรองเท้า
ราคาเหยียบพัน ถ้าเก็บตังค์วันละ 5 บาท ต้องเก็บเป็นปีนู้นถึงครบ

     

    ตอนนี้หาเงินเองได้แล้ว ต่อมความใคร่(ต่อมอยากได้)*ก็อักเสบ เหมือนฟูเขาไปที่กำลังจะระเบิด
ก็เลยไปสอยมาสนองตันหา(ราคะ) ของตัวเองซะ (อาจจะดูโอเวอร์ จริงๆไม่ได้อยากได้ขนาดนั้น)
ผมว่าสิบปีผ่านไป  ....รองเท้า Converse มันก็ยังไม่น่าจะ Out นะ
ถ้าจะให้ดีควรซื้อของมือสอง และควรจะเป็น Make in U.S. และที่สำคัญสุดต้องใส่แบบเน่าๆ
ดำๆด้วยถึงจะเก๋า แต่ผม .. ขอซื้อของใหม่ดีกว่า (เพราะกลัวตอนดึกๆมีคนมาตามเอารองเท้า
"อาว... รองเท้ากรูคืนมาาาาาา" พร้อมมีเสียงหมาหอนเป็น back up  บรื๋อ...)

   ปกติแล้วเวลาใส่รองเท้าเรามักจะผูกให้มันหลวมๆนิดหน่อย ทำให้เวลาใส่รองเท้าจะใส่ง่าย
ใช้เวลาใส่ไม่ถึง 3 วินาที  แค่เอาเท้าสวมไปในรองเท้าแล้วเอานิ้ว(ชี้)คว้านและงัดส้นรองเท้าขึ้นมา
ก็เดินปรื๋อไปไหนมาไหนได้สบาย ยิ่งถ้าเป็นรองเท้าแบบที่ไม่มีเชือกผูกหรือรองเท้าคัชชูยิ่งเร็วใหญ่

   รองเท้าหุ้มข้อแบบนี้ เมื่อจะถอดก็ต้องแก้เชือกผูกรองเท้าและเมื่อจะใส่ก็ต้องผูกใหม่ทุกครั้งเช่นกัน
ไม่งั้นไม่มีทางถอดและใส่ได้ การผูกเชือกรองเท้าแต่ละครั้งก็ใช้เวลาไม่น้อยเลยนะครับ
เท่าที่กะๆดูก็ใช้เวลาประมาณ 3 นาทีเห็นจะได้ครับ ผมเสียเวลาผู้เชือกรองเท้าทุกเช้าวันละ 3 นาที
ถ้าใส่รองเท้าไปทำงานทุกวัน อาทิตย์นึงทำงาน 6 วัน หนึ่งเดือนมี 4 อาทิตย์ หนึ่งปีมี 12 เดือน
เท่ากับว่าผมเสียเวลาไปทั้งหมด (3 x 6 x  4 x 12) 864 นาทีต่อปี    --- คิดถูกป่ะเนี่ย
เมื่อคิดเป็นชั่วโมงจะได้ประมาณ 14 ชม. กว่าๆ ต่อปี

เวลาทุกนาทีมีค่าก็จริง แต่ผมก็ไม่ได้เป็นคนซีเรียสเรื่องเวลาขนาดนั้น อันนี้แค่คิดเล่นๆครับ
คิดแบบขำขำสนุกๆ ตามประสาคนคิดแง่บวก เป็นการช่วยพัฒนาสมองไปในตัว ช่วยให้สมองไม่ฝ่อ

แล้วเวลาที่เสียไปทุกเช้านี้ผมได้อะไรกลับมาบ้าง (ถึงเวลาที่ต้องคิดแง่บวกแล้ว)

- ได้คิดว่า ลืมปิดน้ำ ปิดไฟ ถอดปลั๊กทีวีเรียบร้อยแล้วรึยัง ? (ใช้เวลา 40 วินาที ช่วยประหยัดตังค์
ในประเป๋าและประหยัดพลังงาน)
- ได้คิดว่า ลืมมือถือ กระเป๋าตังค์ และลืมของอะไรรึปล่าว ? (ใช้เวลา 42 วินาที)
- ได้คิดว่า ลืมงานที่หอบกลับมาทำที่บ้านมั้ย ? (ใช้เวลา 38 วินาที อุตส่าห์หอบมาทำทั้งคืน ถ้าลืมแย่แน่ๆ)
- ได้คิดว่า เช้านี้จะกินข้าวกับอะไรดี ? (ใช้เวลา 26.36 วินาที)
- ได้ออกวิ่งกำลังกายตอนเช้า กรณีคิดเพลินไปหน่อย (ต้องวิ่งตามรถบริษัทอ่ะดิ  -- อันนี้ถือเป็นข้อดี
เพราะอยู่ในโหมดคิดในแง่บวก)                                                                                            

เห็นมั้ยครับ ผูกเชือกรองเท้าทุกวันวันละ 3 นาทีได้อะไรตั้งเยอะแยะ
แต่จะใช้ประโยชน์ได้ดีสำหรับคนขี้ลืมเท่านั้น  ซึ่งมีผมเป็นหนึ่งในนั้น อิอิอิ



;; ตีนหมีแพนด้าญี่ปุ่น

ปล.1 ต่อมความใคร่(ต่อมอยากได้)* จะอยู่ใกล้กับใส้ติ่ง ในแต่ละคนจะมีจำนวนมากน้อยไม่เท่ากัน
ขึ้นอยู่กับปริมาณความใคร่ของแต่ะคน ถ้าต่อมนี้อักเสบและสนองความใคร่ไม่ทัน
ถ้าแตกอาจทำให้เสียชีวิตได้
ปล. 2 ผมใช้เวลาในการผูกเชือกรองไม่ถึง 3 นาที ไม่ต้องลองบวกเลขหรอกครับ