ผมเป็นแพนด้ามาจากญี่ปุ่น

1.
หลายๆคนที่เป็นขาประจำบล็อกผมคงจะพอรู้ว่าผมชอบกินกุ้งมากๆ
(ไม่ใช่น้องกุ้งนะครับ) จาก Entry ก่อนๆ ที่เขียนเกี่ยวกับการทำอาหาร
"Cooking Novice:ต้มยำรวมทะเลที่มีแต่กุ้งๆ" ใจจริงแล้วจะทำต้มยำทะเล
แต่พ่อครัวมือใหม่ดันมือหนักไปหน่อย เลยใส่กุ้งเยอะกว่าปลาหมึก สภาพที่ออกมา
จึงเป็นอย่าที่เห็น (ที่นี่)

เมื่ออาทิตย์ก่อนไปกิน "หมูกะทะ" ที่พัทยา คงไม่มีใครไม่รู้จักหมูกะทะชิมิ
มันไม่เชิงเป็นร้านหมูกะทะซะทีเดียว เพราะมันไม่ได้มีแต่หมู หมู และ หมู เพราะว่ามัน
มีอย่างอื่นด้วย ชื่อร้านแบบเต็มๆคือ "นินจา หมู กุ้ง ย่างเกาหลี" พัทยาใต้
ร้านนินจานี้มีหลายสาขา แต่ละสาขาต่างกับแบบสิ้นเชิงจะเรียกว่า ต่างกัน "ราวตากุ้งยิง
กับตาปลา" ก็ว่าได้ ทั้งสภาพร้าน อาหาร และบริการต่างๆ ผมชอบไปกินสาขาพัทยาใต้
(มีสาขาหนึ่งแถวศรีราชา ผมเคยไปกินมาครั้งนึง เค้าบอกว่าเอาหัวหมามาต้ม
เป็นน้ำซุบ ก็สงสัยอยู่ว่าอร่อยพิลึก 555 อันนี้ไม่รู้ว่าจริงรึปล่าว แต่เค้าว่ามาอย่างนั้น)

สาขาพัทยาจะอยู่พัทยาใต้ อยู่ใกล้ๆแยกพัทยาใต้เลย อยู่ติดกับบิ๊กซี ถ้าใครมีโอกาส
ได้ไปเที่ยวพัทยาล่ะก็ อย่าลืมแวะไปนะครับ ภายในร้านดูสะอาดใช้ได้เลยครับ
ตามมาตรฐานของร้านหมูกะทะทั่วไป แต่อย่าเอาไปเปรียบเทียบกับร้านในห้างไฮโซอื่นๆ
ซึ่งมันเทียบกันไม่ได้ ...อาหารก็อร่อย ของกินเล่นเยอะ ส่วนมากผมจะชอบกินของกินเล่น
มากกว่า แบบที่เค้าทำสำเร็จแล้วเพราะขี้เกียจอ่ะครับ ส่วนของย่างก็เยอะ

2.
อ้อ ลืมพูดถึง "กุ้ง" ร้านนี้ที่ผมชอบก็เพราะว่ามันมี "กุ้ง" และก็ "ปลาหมึก" ซึ่งจะสด (มากๆ)
ใครมาพัทยาและอยากกินอาหารทะเลสดๆ ก็แวะมาที่นี่ได้เลย หัวละ 129 เองครับ
ไม่ต้องไปนั่งกินที่ชายหาดเพราะมันแพง และไอ้ที่ว่าสดเนี่ย ไม่ได้สดแบบธรรมดา
ต้องเรียกว่า "มันยังเป็นๆ" ถึงจะถูกโดยเฉพาะวันที่ทะเลลง (วันที่ทะเลลงก็คือวันที่เรือ
เอาอาหารมาส่งที่ร้านนั่นและ) ไม่แน่ใจนะครับว่าวันทะเลลงมันวันไหน
แต่ผมไปทีไรมันก็สดทุกทีนะ ส่วนมากผมจะไปวันเสาร์

การกินอาหารทะเลสดๆ ไม่ได้ดีเสมอไป เพราะอาจจะทำให้เราจิตตกได้
และอาจใจอ่อนสงสารมันขึ้นมา ซึ่งผมเจอมาแล้วกับตัว

จิตตกขั้นที่ 1 เริ่มตั้งแต่ตอนตักกุ้งมาจากถาดแล้วล่ะครับ เพราะมันจะดิ้นกระแด่วๆ
และพยายามหนี ไม่ให้เราคีบได้เหมือนมันจะรู้ว่ามันกำลังจะตาย
จิตตกขั้นที่ 2 พอต้องเอามันไปย่างก็ยิ่งสงสารขึ้นอีก เพราะมันจะดิ้นกระแด่วๆ ยิ้งกว่าเดิม
และเปลี่ยนสีจากสีน้ำเงินคราม กลายเป็นสีส้ม(เมื่อสุก) น่าสงสารจัง
จิตตกขั้นที่ 3 ทำให้แทบไม่อยากกินกุ้งไปตลอดชีวิต เพราะผมดันเสือกเอากุ้ง
ใส่เตาย่างหมูกะทะ ซึ่งมันก็ดิ้นๆ จนน้ำซุปกระเด็น

จิตตกขั้นที่ 4 ตั้งแต่นั้นมาผมไม่ตักกุ้งมาย่างอีกเลย แต่ใหัคนอื่นไปย่างแทน...
และหันมากินกุ้งแบบที่เค้าทำสำเร็จมาแล้ว เช่น ต้มยำกุ้ง กุ้งอบวุ้นเส้น เป็นต้น 555
อย่างนี้เรียกเกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกงรึปล่าวนะ
(อ้อ ที่จริงต้อเรียก เกลียดกุ้งย่างกิน ต้มยำกุ้งสิเนอะ)


3.
ปกติแล้วร้านทั่วๆไป ถ้าต้องการเรียกใช้บริการพนักงาน เราก็ต้องเรียกตะโกนเรียก
หรือจะกวักๆมือเรียก ซึ่งมักจะหายหัวไปไหนไม่รู้เสมอๆเวลาที่เราต้องการจะเรียก
หรือมันก็มักจะไม่มองมาทางเราซักกะที ร้านนี้เค้าจะมีเครื่องให้กดซึ่งจะตั้งอยู่ทุกโต๊ะ
เมื่อเราต้องการอะไร เช่น เติมไฟ หรือคิดตังค์ ก็แค่กดปุ่มแล้ว Request ที่เราเรียกไป
ก็จะปรากฏบนหน้าจอ หากเรายังไม่ได้รับบริการมันก็จะขึ้นแสดงตลอด และจะมีเจ้าของร้าน
ประกาศเสียงตามสายเป็นระยะๆ หากเมื่อเรายังไม่ได้รับบริการ ผมว่าทำแบบนี้มันดีทีเดียว
ไม่แน่ใจว่าที่อื่นมีแบบนี้รึปล่าว

และนี่คือซากกุ้ง (รูปที่3)ที่ผมกินเองคนเดียวทั้งหมด 555 นับได้ประมาณเกือบร้อยกว่าชีวิต
งานนี้มีแต่ซากกุ้งมาให้ชมครับผม ถ้ามาเที่ยวพัทยา ก็แวะไปทานได้นะครับ
แพนด้าตาดำๆ เชิญชิม




;; แพนด้าญี่ปุ่น