ผมเป็นแพนด้ามาจากญี่ปุ่น

     เวลานอนมันชอบเอาตัวมาเกยกัน สงสัยจะหนาวนะ
หรือเป็นประเภท "หมาขาดความอบอุ่น"  ก็ไม่รู้แฮะ...
ถ้าไม่นอนเกยกันก็ต้องเอาหัวซุกเข้ามุมหรือเอาตัวติดข้างฝา

     ตอนนี้มะหมาเริ่มโตแล้ว และเดินเริ่มเก่งขึ้น ต้องไล่จับตลอดเลย
เมื่อวานเดินตกบันไดด้วย โชคดีที่บันไดไม่สูงเท่าไหร่ คาดว่าอีกอาทิตย์คงวิ่งได้แล้วล่ะ

 

     เอาที่ชั่งน้ำหนักคนมาชั่งน้ำหนักหมา วัดไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่
เพราะเครื่องชั่งมันปัดเศษ วัดหน่วยย่อยได้แค่จุด 5 เท่านั้น
ค่าที่ชั่งได้จึงเป็นน้ำหนักโดยประมาณเท่านั้น แต่ก็แก้ขัดได้ละนะ
ตอนนี้ขนมจีบหนัก 2 โล ส่วนซาลาเปาและเต้าฮวยหนัก 1.5 โล

      ขนมจีบนอนเหมือนพ่อฮะเก๋ามากๆ นอนท่าเดียวกันเลย

     มะหมา vs สิงห์เหนือ ห้ามเอาเยี่ยงอย่างเด็ดขาด ระวังหมาตก อิอิ
(สิงห์ตัวนี้อยู่ตรงบันได มีสองตัว คุณอาตะเวนหาซื้อตั้งแต่เหนือจรดใต้
ก็ไม่ถูกใจซักที ในที่สุดก็ได้สองตัวนี้ ที่ดูจะถูกใจที่สุด)

 

 

     หมั่นโถไม่ค่อยให้นมลูกเลย เริ่มขี้เกียจ ปล่อยให้ลูกหิว
ต้องคอยเรียกตลอดว่า "หมั่นโถมาให้นมลูกเร้ว" เรียกเป็นสิบๆรอบก็นิ่ง
มัวแต่ไปวนเวียนรอขอของกินในครัว (เริ่มตะกละ)
ตอนนี้ต้องใช้ไม้ตายเอาขนมมาล่อ... แล้วจับให้นั่งลูกจะได้กินนม

     มีคนถามว่าจำชื่อหมาได้เหรอเพราะหน้ามันเหมือนๆกัน ตอนแรกก็จำไม่ค่อยได้
แต่ตอนนี้จำได้หมด ไม่รูนะว่าคนอื่นเค้าจำหมาแบบไหน แต่ของผมจำแบบนี้
หมาน้อยมี 3 ตัว มีตัวผู้ 1 ตัว อีกสองตัวเป็นตัวเมีย
ตัวผู้ชื่อซาลาเปาตรงหน้าผากจะมีขนสีขาวๆนิดหน่อย  ขนจีบหน้าจะย่นกว่าทุกตัว
ส่วนเต้าฮวยจะสีเข้ม

วันนี้ต้องจบซีรี่มะหมาเพียงเท่านี้ สวัสดีครับ


;;แพนด้าญี่ปุ่น

ปล. ตอนนี้อายุ 23 วัน